Dungeons & Dragons 3.5: Battlerager Class

I have read a couple of books by R.A. Salvatore. He is a master in describing new archetypes when it comes to heroes. The most famous one of course being Drizzt himself. But he doesn’t leave it at that. While Bruenor, Wulfgar, Catti-brie and Regis are cool enough, some of the side characters are even cooler! (more…)

Dungeons and Dragons 4th Edition – Part III

Well, on to chapter 5!

CHAPTER 5: SKILLS

The positive side: There are less skills, yet they still cover the same options as before, streamlined to work well together with the new +1/2 level progression which is the basic idea behind any d20 roll in the 4th edition. There are 17 skills left and characters are now limited to a certain number of trained skills as described in their class. You do not get additional skill points from a high intelligence score, but you can take a feat to gain training in a new skill… Which brings me to the downside of the new Skills. (more…)

Dungeons and Dragons 4th Edition – Part II

Well, I’ve read through most of the Player’s Handbook and have started reading the Dungeon Master’s Guide. And, I must admit, I am quite pleased with what I’ve read so far. Skipping over the first two chapters, let me tell you about the other eight.

CHAPTER 3: CHARACTER RACES

Anyone who’s read the PHB of course knows what kind of races are described here. But, for quick reference, I’ll sum them up. The character races are Dragonborn, Dwarf, Eladrin, Elf, Half-Elf, Halfling, Human and Tiefling. All of these races might be quite cool to play, but the selection still upsets me somewhat. For example (more…)

Dungeons and dragons 4th Edition – Update

And, of course, I decided to check up on the Wizard first. I already saw some flaws in my thinking… I still think much of the flavour has been lost though. We’ll wait and see.

Dungeons and Dragons 4th Edition – Part I

So, I’m now the proud owner of the 4th edition Player’s Handbook, Dungeon Master’s Guide and the Monster Manual. The books look really great. Almost sort of retro. Which is good, because they took the good stuff from the past and combined it with the quality from the present. Flipping trough the pages made me winch a couple of times, however… But, let’s not jump to conclusions yet.

I’m a critique, that much is sure. So, as I started to read the first chapter, I asked myself: “How would I have read this if I was a n00b?” It is really impossible to say how I would have read it, but I’ve tried to take an open approach to the new content of the Player’s Handbook. And, I must admit, there is not much wrong with chapters one and two. Sure, for a hardcore gamer there might be some points of discussion emerging already, but my first impressions satisfied my naive approach. They are really quite capable to excite me about the product. With short, comprehensive sentences, they lay out the basics of what a roleplaying game is and that really gets you in the mood. I wanted to play straight away.

Now, for the hardcore gamer, meaning memyselfandI, I have to major points of critique. One can be overcome, the other will probably stay with me until the end of the book. Let’s start with the point of critique that can be overcome. I’m curious if all other hardcore gamers feel the same way. Or, at least, a big part of them:

ALIGNMENT!

First of all, before I read the book, I had heard rumours that alignments would be out. So I was quite glad when I read that they were still there. But why only 5? Or 4 and a sort-off alignment? I do not really understand what this contributes to the playing experience. The alignments are: Lawful Good, Good, Unaligned, Evil and Chaotic Evil. Funny thing is, I can sort of imagine why they skipped the Chaotic Good part, as that can be pretty well incorporated into the Good alignment, which means something like perusing your own idea of the Good rather then aligning yourself with some lawful source. The main problem I’m having is with the missing Lawful Evil alignment, which is one of the coolest alignments out there. How can the Devils, or, as they are also known, the Baatezu, maintain their unique flavour when this alignment is missing? The Evil alignment incorporates the Lawful side of, what I am still calling, the Evil axis. But Baatezu are known for their really rigid kind of thinking when it comes to laws and promises. Seems to me that not being chaotic is not enough to guaranty such total devotion.

‘Unaligned’ means  that you drift between the other alignments without ever committing to one of them. Maybe for a short period, you do the Lawful Good stuff, but not because it is the Lawful Good stuff. In 3rd, neutrality was already somewhat watered down. But in second, it had a couple of consequences. For example, the Outlands, the ‘central’ outer plane, had an alignment of true neutrality as opposed to what almost seems like the Unaligned neutrality. True neutrality meaning, that for to every Good act you do, you also do an Evil act. That seems kind of important to keep as an alignment too.

But, okay. They made a decision to skip some of the options provided by earlier editions. I can understand that. Instead of nine alignments, we now have five. I’m wandering what this will do with som monsters, we’ll see that later on.

POWERS

And there we have it. Now, I must tell you, I haven’t skipped to the classes chapter yet, so this is still a bit of an early conclusion. You have, at your disposal, at 30th level, 2 At-will Powers, 4 Encounter Powers, 4 Daily Powers and 7 Utility Powers. At-will Powers can be used every round, if yo wish. Encounter Powers can be used once per encounter and then require a tiny bit of rest, Daily Powers return after 6 hours of rest and I don’t know enough about Utility Powers yet. I see a problem arising when playing a Wizard. Instead of an awesome array of spells, you now have 17 different abilities at 30th level that can’t be exchanged until you gain a level, at which point you are able to chance one of these powers. The whole dynamic of being a Wizard might as well have been thrown out of the door! You want to be able change spells every day, to best suit your needs. Now, we have to wait a level to be able to do something entirely different. This can’t be true!

One BIG pro: feats are still there and every character has 18 of these at level 30. Which means that  there is a lot of tweaking to be done. For Sure, a Fighter suddenly had much more options then ever before. He might be really cool to play now! 18 feats and 17 powers! Wow! But that doesn’t diminish the lack of variety we suddenly see with the wizard. Hopefully, the shadow which has descended upon the most versatile class ever, will be lifted once I’ve finished reading it all.

In total, this isn’t much of a conclusion yet. But I like it this way. I’m eager to know how the books might surprise me and so I’m not trying to think ahead to much. Hopefully, you’ll explore Dungeons and Dragons 4th edition with me. Let me know what you think!

C&A, Lady Sting, Mapdame en Sam Sam

Ik moet het gewoon even kwijt. Vandaag was een lichtelijk vreemde dag en niet vanwege vele bijzondere gebeurtenissen, maar omdat ik mij behoorlijk verbaasde over de asocialiteit van mensen in hun functie van werknemer ten opzichte van hun klanten. Of eerder, asocialiteit en ondoordachtzaamheid onder winkelpersoneel en horecapersoneel. Binnen een tijdsspanne van twee uur werd ik, samen met mijn vriendin, op vier verschillende locaties binnen Breda geconfronteerd met stomme mensen.

De eerste keer gebeurde dit in de C&A. Ik had wat broeken bij elkaar gesprokkeld en begaf mij naar de kassa. Daar aangekomen stond er nog een klant voor me. Deze legde een shirt op de toonbank dat zij terug wilde geven. Het shirt stond haar niet. Vanuit de caissière was er geen woord van welkom. Na wat eerste handelingen kwam er een kort en zakelijk gesprek op gang. Na dit droge gesprek vertrok de klant weer zwijgend en schoonde de caissière de toonbank op.
Toen was ik aan de beurt. Ik legde, zoals dat gaat, mijn twee broeken neer op de toonbank en wachtte op een woord van welkom. Dat kwam er niet. Ze keek me op geen enkel moment aan en ging aan het werk. Het eerste wat ze tegen me zei, was de prijs. Ik kan daar niet tegen. Ik sta zelf één dag in de week achter de kassa en ben altijd beleeft tegen de klanten. Zelfs al vergeet ik soms wel eens te groeten, dan realiseer ik mij dat een paar seconden later en verontschuldig mij, niet te opzichtig, voor dit vergeten. Ik zeg ‘niet te opzichtig’ omdat ik er ook weer een hekel aan heb als de caissière zich teveel over zichzelf uitlaat. De klant is koning en moet zich ook zo voelen. Jij, als caissière, hebt de taak om de klant met een goed gevoel de winkel te laten verlaten.

Op de roltrap naar beneden grapten mijn vriendin en ik er een beetje over. Ze groette dan misschien niet, maar de prijs was daar ook niet naar. Natuurlijk begrepen we dat dit klinkklare onzin was. In de prijs mag veel inbegrepen zitten, maar hopelijk geen asocialiteit. In ieder geval, ons humeur was nog op en top.

Toen kwamen we bij de Lady Sting. Een iets duurdere winkel met wat meer stijl. Prompt lopen we een muur van geluid binnen. Een drietal medewerkers staan, tijdens het opvouwen van kleding en midden in de winkel, met luide stem hun privé leven te bespreken. En niet zo maar hard, of doordacht. Nee, iedereen moest weten waarom een bepaald meisje vooral, nadat dittum of dattum gebeurd was, niet gereageerd had op die en die, en hoe kwam het toch dat niemand haar begreep? En dat ging maar door! Ik voelde me alsof ik tijdens een privé gesprek per ongeluk iemands huiselijke sfeer binnen liep, daar waar ik me op mijn gemak had moeten voelen bij het uitkiezen van kleding.

We zijn snel naar achter gelopen. Na een korte inspectie van de kleding zijn we de winkel weer uitgevlucht. We vonden het geen leuke ervaring, maar je ziet dat tegenwoordig zo vaak. Dus door met winkelen.

We liepen over de Ginnekenstraat richting hartje centrum, toen we een dame, met map in de hand, razendsnel op een jonge kerel af zagen stormen. Ik ken dat soort mensen… Iedereen kent ze en ik denk dat niemand echt blij met ze is, maar goed. We dogen ze maar. Maar dit ging echt te ver. Het is niet aan mij om iemand anders bij te staan in zijn of haar poging van zo’n mapdame af te komen, maar och, och och… Ten eerste, het product had ze nog niet genoemd, maar ze wilde vooral verkopen en dus vroeg ze om wat tijd van haar… Klant. Dat had deze niet en bovendien, zo zei hij zelf, had hij al een schuld en dus wilde hij zich daar op concentreren. De dame liet echter niet los. Naast zijn schuld kon hij vast nog wel wat geld doneren aan haar map-inhoud (ik weet niet eens wat ze verkocht, zo vaag sprak ze hem aan). Maar nee, de man zei, dat zijn schuld, die 480 euro groot bleek te zijn, toch echt belangrijker vond. Waarop de dame hem vroeg wanneer hij dacht deze afbetaald te hebben, want dan kon hij de map-inhoud-zaak toch zeker wel bezoeken om alsnog geld te doneren. Waarop de man zei, dat het toch nog zeker tot de zomervakantie zou duren en dat hij dan eerst op vakantie wilde gaan. Aha! Dus meneer had wel geld over voor vakantie maar niet voor haar map-inhoud-zaak-dinges!? Waarop de man weer zei, dat hij wel wilde vieren dat hij van zijn schuld af zou zijn. De dame hoopte hem dan toch wel na zijn vakantie weer te zien en liet hem eindelijk gaan.

Dit gesprek vond plaats over zeker honderd meter afstand, zonder dat één van beide ooit maar stil stond. De rede dat het geen tweehonderd meter werd, was omdat de dame hem nogal de weg probeerde af te snijden, zodat hij slechts traag vorderde ten opzichte van zijn loopsnelheid. Ik begreep beide personen niet. Blijkbaar moet je je gehele persoonlijk leven op tafel gooien om een excuus te vinden om maar niet in te gaan op de map dame en blijkbaar heeft zo’n dame alleen een cursus kromme logica gehad en is haar nooit etiquette bijgebracht. Een duidelijk ‘nee’ kwam niet bij de klant op en een duidelijk sein van ‘nee’ kwam niet over op de verkoopster. Zij was duidelijk niet bang om haar mond te roeren, hij klaarblijkelijk wel om haar gevoelens te kwetsen. Wij vonden het maar helemaal niets maar helaas kwam ze niet op ons af. Trouwens, had ze dat wel gedaan, had ik het gesprek waarschijnlijk alsnog ‘verloren’, want dat soort mensen is elke vorm van rede voorbij.

In ieder geval, we liepen door. Na nog wat winkels gehad te hebben, hadden we toch wel erg veel honger en dorst. Het was half zes en we hadden niets meer op sinds de lunch. Een terrasje dan maar. We belandden bij café Sam Sam. Een vriendelijke serveerster nam onze bestelling op. De drankjes werden snel gebracht, het enkele portie calamaris duurde wat langer. Uiteindelijk kwam uit het café naast Sam Sam de calamaris eindelijk naar ons toe. Dat dit zo geregeld is in centrum Breda wisten we al. De keuken veranderd soms van café, maar levert over het algemeen geen slechte kwaliteit. Een kartonnen doosje met daarin de calamaris werd samen met een kopje knoflook op een bordje aan ons gepresenteerd. Hmmm! Lekker! Niet dus. Er waren drie dingen mis mee. In plaats van de beloofde tien ringen, zaten er negen in, de grote van de ringen was kon beter uitgedrukt worden als kleinte en ze waren te ver doorgebakken. Toch maar eten, want ja; die honger was echt. En dat was natuurlijk stom van ons. Ze waren weg te krijgen, maar voor vijf euro veertig hadden we toch iets meer verwacht.

Toen kwam de serveerster, van Sam Sam dus, wederom langs ons tafeltje gelopen. M’n vriendin bestelde nog een drankje en vertelde prompt dat ze niet tevreden was geweest met de gegeten calamaris. Ze noemde de bovenstaande punten van kritiek achter elkaar op. Maar ja… Ja… Nu hadden we het al op en kon ze dus niet zien of we de waarheid spraken… Dus ze kon er niets meer aan doen…

Ligt het nou aan ons of is dit gewoon zo onbeleefd als je maar kan zijn als serveerster? Begrijp me niet verkeerd, Sam Sam is lang niet altijd slecht en we komen er geregeld, al zijn de intervallen wat groot, maar op dit soort punten gaat het dan toch fout met de klandizie? Wordt dat ze nou echt meegegeven door de baas? Wordt hen nou echt verteld, dat ze vooral alles moeten checken om te zien of de klant de waarheid spreekt? Gebeuren er dan zovaak van dit soort ongelukjes dat ze maatregelen hebben moeten nemen om te voorkomen dat ze failliet gaan? Kunnen ze niet gewoon meer aannemen dat de klant de waarheid spreekt en er dus als ware gastheer op reageren door te compenseren voor het ongemak?
Ik was al benieuwd wat ze als tegenprestatie zouden geven. Ik hoefde geen heel nieuw portie, maar misschien een hint van sympathie? Misschien een blijk van interesse in het ongemak van de klant of een duidelijk signaal dat er iets aan gedaan zou worden? Maar nee hoor. Het enige waar ik nog blij over kan zijn is, dat ze tenminste niet de schuld in de schoenen van het buur café hebben geschoven. Dat staat ze goed. Maar kom kom, wat blijk van goede omgang met de klant had er wel bij gemogen.

En dus durf ik te spreken over ‘stomme mensen’. Ik zie het maar al te vaak, dit soort verschijnselen, maar niemand lijkt er op te reageren. Personeel lijkt gewoon niet meer verteld te worden wat hun functie inhoud. “Hier! Een dienblad en een portemonnee en lopen maar! Fort!” Dat lijkt de tendens te zijn. En als mensen maar lang genoeg zelf zo bediend worden, dan slaat deze instelling over van persoon op persoon. Er hoeven geen generaties over heen te gaan om dit te bereiken. Het winkel personeel of het horeca personeel ververst zich veel te snel om dit ene generatie te laten duren. Laten we ons eens richten op die stomme grens van 16 jaar, wanneer je een biertje mag drinken.
Neem de horeca. Als je zestien bent en je voor het eerst naar cafés gaat, dan kan het zo zijn dat je twee jaar later zelf de volgende generatie van bedienend personeel vormt. Ik heb hiernaar geen onderzoek gedaan, maar ik kan me zo voorstellen dat er op deze manier binnen zes jaar er een behoorlijke vervreemding kan ontstaan ten opzichte van ‘oude gewoontes’. Ik ben zelf nog maar 26 jaar oud en heb nu al het idee dat het bedienend personeel echt niet meer weet waar ze mee bezig zijn. Laten we het nu niet gaan hebben over ‘vroeger was alles beter’, maar wel over hoe we om moeten gaan met nieuw personeel: Inwerken! Etiquette bijbrengen! Misschien zelfs in eerste instantie iedereen aanspreken met ‘u’! Dat zou ik fijn vinden, dat vindt mijn vriendin fijn en hopelijk ieder zichzelf respecterende Nederlander.

Bumps in the Road

The Blog is almost finished. I took yet another template and tweaked it to the max. However, I’m getting pretty tired of the way Mozilla and Explorer show my site. Explorer especially. Some borders and links aren’t correctly displayed. However, I’ll let this slip for now. Hopefully the Mac browsers will accept the blog as it is now and hopefully the little bumps in the road will not be so bothersome that people will leave my site for them. Please, enjoy the site and I’ll see you around!

NederdrakeN entering final stage!

I finally got NederdrakeN to work to my liking, but there are still some things to tweak. The buttons in the profile page are still a bit of and I can’t understand why the login is suddenly centred and takes up a couple of lines. However, it looks good!

I’m also still having some troubles with the blog. My header seems to be interfering with a php protocol that comes with the original theme that I edited. It keeps saying that I have a double input. The message I get most often is this one:

Warning: Cannot modify header information – headers already sent by (output started at /var/www/g29802/jaspertjong.nl/HTML/jaspertjongsblog/wordpress/
wp-content/themes/beautiful-sunrise-10/functions.php:72) in /var/www/g29802/jaspertjong.nl/HTML/jaspertjongsblog/
wordpress/wp-admin/theme-editor.php
on line 55

If anyone has any suggestions? Anyway, whenever I write a post or update something, a message like this appears. It’s very annoying but I can live with the consequences. Enjoy the site!

The Road to Succes is paved with HTML and PHP

Which is to say: The site is getting better-looking because I now understand some of the things I’m doing when I am changing a CSS file. My main index page is to my liking now, since the blog now features my original header. However, I did this by padding the upper links with a 97 px top pad. This results in the title of the blog having the same padding. I don’t know how to solve that yet, but it isn’t that obnoxious.

Next week will hopefully see some new content arriving on this website.

New Layout

Well, actually not really new, but I’ve deleted the frames. All that you see is tables! However, I’m not yet ready and so you might encounter some strange buttons. For example: The ‘home’ button next to the ‘back’ button is somewhat broken. Please use the new button, in the header, instead. I’ll delete the old home button in due time (maybe tomorrow). You might have noticed that while the first page had no margin on the left side, all others are centered. This is because I can’t seem to let the blog work with the header. If anyone knows a solution? The top table (the header table) is centered and I’ve placed the blog in a lower table with the same specs. I want to do the same thing for the NederdrakeN really. Your help is welcome!

But why did I change the site? Well, because of the frames, I couldn’t link to specific pages without loosing the sides and the header of the side. No longer so! Also, when someone would google my site, they might never reach the index page because there was no real comprehensive link to that part of the website. That annoyed me greatly! Mystats are telling me that I now have about 400 to 500 unique visitors in the month. I’m hoping that the changes will increase this number greatly.

If you encounter any other strange mistakes that I might’ve made or have a better suggestion of how to put the blog on my main page, please tell me. Jasper out!